Electronicallearning's Blog

Ο χάρτης της ζωής 17/05/2012

http://www.mappinglife.org/

Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί σε ποιες ακριβώς περιοχές ζουν κάποια είδη ζώων.  Άραγε υπάρχουν ζώα που ζουν σε διαφορετικά μέρη της γης κι όμως είναι ακριβώς ίδια; Για να μπορέσει κάποιος να βρει αυτές τις πληροφορίες θα έπρεπε να ανατρέξει σε εγκυκλοπαίδειες και να διαβάσει αρκετά για να βρει αυτά που ψάχνει. Τώρα όμως με το Χάρτη της ζωής όλα δείχνουν να αλλάζουν.  (http://www.mappinglife.org/ )

Ο Χάρτης της Ζωής βασίζεται στην πλατφόρμα των χαρτών της Google για να εμφανίσει τη γεωγραφική κατανομή 30.000 ειδών σπονδυλόζωων σε όλο τον κόσμο. Η βάση δεδομένων εμπλουτίζεται συνεχώς με νέα είδη, με τη φιλοδοξία να χαρτογραφήσει τελικά όλα τα θηλαστικά, τα πτηνά, τα ερπετά και τα υπόλοιπα σπονδυλωτά του πλανήτη.

 Ο χρήστης μπορεί μέσω της μηχανής αναζήτησης να αναζητήσει τα θηλαστικά, τα πτηνά, τα ψάρια του γλυκού νερού και τα αμφίβια που απαντώνται σε μια συγκεκριμένη ακτίνα από οποιοδήποτε σημείο της Γης.

Σκεπτόμενη ως εκπαιδευτικός μπορώ να δω τις δυνατότητες που δίνει σε ένα δάσκαλο το εργαλείο αυτό…Η προβολή του χάρτη σε διαδραστικό πίνακα και η αναζήτηση διαφόρων ζώων (υπό εξαφάνιση ίσως…..) που βρίσκονται σε ακτίνα 50 χιλιομέτρων από το σπίτι ή το σχολείο ακούγεται σαν ωραία πρόταση για αρχή……

Η Κοκκινοσκουφίτσα στο Διαδίκτυο 02/04/2012

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που ξόδευε άπειρες ώρες μπροστά στον υπολογιστή. Η μικρή αγαπούσε ιδιαίτερα το χρώμα της φωτιάς. Σε όλα έβαζε κόκκινο χρώμα, στο Facebook, στο Twitter, στο YouTube, στο Skype, το avatar της στο  Second Life φόραγε κόκκινα ρούχα αλλά και ο λογαριασμός της στο Hotmail είχε κόκκινο φόντο. Το κοριτσάκι είχε μια ιδιαίτερη αδυναμία στη γιαγιά της η οποία όμως έμενε πολύ πολύ μακριά από το σπίτι της. Έτσι, συνομιλούσαν καθημερινά μέσω Skype και η απόσταση έμοιαζε να μικραίνει. Ένα απόγευμα η γιαγιά της έστειλε ένα ψηφιακό κόκκινο σκουφί, το κοριτσάκι το ανέβασε στο Facebook και μάζεψε 256 like. Από τότε λοιπόν όλοι την φώναζαν Κοκκινοσκουφίτσα….

Μια μέρα εκεί που σέρφαρε στο διαδίκτυο της ήρθε ένα email από τη μητέρα της που έγραφε τα εξής:

Μικρή μου Κοκκινοσκουφίτσα,

μόλις έμαθα από το Twitter ότι η γιαγιά σου είναι άρρωστη. Σε παρακαλώ ψάξε στο διαδίκτυο να βρεις φάρμακα και φαγητά ώστε να αποσταλλούν άμεσα στο σπίτι της. Πρόσεξε όμως να μπεις μόνο σε έγκυρες ιστοσελίδες και να μην δώσεις διεύθυνση σπιτιού και τον αριθμό της πιστωτικής κάρτας σε κανέναν άγνωστο. Επίσης να θυμάσαι ότι στο chat δε δίνουμε ποτέ τις προσωπικές μας πληροφορίες και δε συνομιλούμε με ανθρώπους που δε γνωρίζουμε.

Σε φιλώ γλυκά,

Η μαμά

Η Κοκκινοσκουφίτσα αμέσως άρχισε να ψάχνει στο διαδίκτυο για να βρει τα κατάλληλα φάρμακα για την αγαπημένη της γιαγιάκα. Βρήκε επίσης διαδικτυακά εστιατόρια που υπόσχονταν άμεση παράδοση του φαγητού στο σπίτι. Καθώς έψαχνε λοιπόν σε ιστοσελίδες όλα αυτά, ξαφνικά κάποιος με το όνομα Wolf  ζητούσε συνομιλία μαζί της. Μόνη στο σπίτι η Κοκκινοσκουφίτσα και ιδιαίτερα στεναχωρημένη με την αρρώστια της γιαγιά της ξεκίνησε να συνομιλεί με τον άγνωστο μήπως και ξεχαστεί λιγάκι.

Είναι πολύ όμορφο το σκουφί σου της είπε ο Wolf. Η Κοκκινοσκουφίτσα τον ευχαρίστησε και του είπε ότι της το έστειλε η γιαγιά της που τώρα όμως είναι άρρωστη.

-Άρρωστη; Ρώτησε ο Wolf

-Ναι, κι εγώ ψάχνω να βρω φάρμακα και τρόφιμα στο διαδίκτυο που θα αποσταλλούν άμεσα στο σπίτι της.

-Μα εγώ είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος γι’αυτό! Μπορώ να σου βρω μέσα σε λίγα λεπτά και φάρμακα και τρόφιμα που θα φτάσουν γρήγορα εκεί χωρίς να σου κοστίσει μια περιουσία. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να μου δώσεις τον αριθμό της πιστωτικής σου κάρτας και τη διεύθυνση κατοικίας της γιαγιάς σου.

Η Κοκκινοσκουφίτσα μέσα στην αφέλειά της ξέχασε τη συμβουλή της μαμάς της και έδωσε όλο χαρά όλα τα προσωπικά στοιχεία τόσο τα δικά της όσο και της γιαγιάς της στον άγνωστο Wolf.

Τον ευχαρίστησε και έστειλε αμέσως email στη μητέρα της ότι κανόνισε τα πάντα.

Ήρεμη, σίγουρη και χωρίς καμία ανησυχία για το τι επρόκειτο να συμβεί πήγε για ύπνο.

Μετά από δύο ώρες το τηλέφωνο του σπιτιού άρχισε να χτυπάει ασταμάτητα, η Κοκκινοσκουφίτσα το σήκωσε κι άκουσε από την άλλη γραμμή τη μητέρα της έντρομη να της λέει ότι όλα τα χρήματα στο λογαριασμό της τράπεζας εξαφανίστηκαν! Τόσο τα δικά τους όσο και της γιαγιάς της!

Αγχωμένη προσπάθησε να μπει στο λογαριασμό της στο Facebook και στο Twitter αλλά διαπίστωσε ότι κάποιος τους είχε κλείσει. Άρχισε απεγνωσμένα να καλεί τη γιαγιά της στο Skype όμως δεν έλαβε καμία απάντηση.

Μην ξέροντας τι άλλο να κάνει αποφάσισε να καλέσει την υπηρεσία ηλεκτρονικού εγκλήματος. Τους διηγήθηκε όσα είχαν συμβεί και τους παρακάλεσε να βρουν γρήγορα τη γιαγιάκα της. Αμέσως ένας κύριος επισκέφτηκε το σπίτι της γιαγιάς της. Τη στιγμή όμως που έφτασε διαπίστωσε ότι κάποιος είχε διαρρήξει το σπίτι. Χωρίς να χάσει καιρό μπήκε γρήγορα μέσα και βρήκε τη γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας δεμένη. Την έλυσε γρήγορα κι εκείνη του διηγήθηκε ότι άνοιξε την πόρτα σε κάποιον που έλεγε πως τον έστειλε η εγγονή της. Τον εμπιστεύτηκε καθώς ήξερε ένα σωρό στοιχεία γι’ αυτήν. Η γιαγιά περιέγραψε πολύ καλά το δράστη κι έτσι μετά από λίγο καιρό η υπηρεσία ηλεκτρονικού εγκλήματος μπόρεσε να τον συλλάβει.

Το πάθημα όμως έγινε μάθημα για την μικρή Κοκκινοσκουφίτσα κι έτσι από ‘ δω και πέρα ποτέ μα ποτέ δε μιλάει σε ανθρώπους που δεν γνωρίζει στο διαδίκτυο και φυσικά ποτέ δε δίνει σε κανέναν άγνωστο (μα ούτε και σε γνωστό) προσωπικές πληροφορίες!

 επιμέλεια κειμένου: Μαρίνα Κανδρούδη

Εικονική περιήγηση στις πυραμίδες 22/03/2012

http://www.airpano.ru/files/Egypt-Cairo-Pyramids/start_e.html

Η χρήση των παιχνιδιών στην εκπαίδευση 20/03/2012

Εμείς οι εκπαιδευτικοί πρέπει συνεχώς να μαθαίνουμε…να ενημερωνόμαστε για τις νέες προκλήσεις της εποχής και να τις εντάσσουμε στο μάθημά μας ώστε να προετοιμάζουμε τους μικρούς μαθητές για την κοινωνία του αύριο. Η χρήση των νέων τεχνολογιών μας δίνει εν μέρει αυτό το προνόμιο. Ο αρχηγός και σχεδιαστής της εκάστοτε δραστηριότητας είναι πάντα ο εκπαιδευτικός όμως αυτός είναι που πρέπει να οδηγήσει τα παιδιά στην μεταξύ τους αλληλεπίδραση και στην οικοδόμηση της γνώσης. Γνωρίζοντας ότι οι μαθητές από μικρή ηλικία πλέον έχουν στην κατοχή τους πολλά ηλεκτρονικά μέσα που εκπαιδευτικοί αγνοούν ή απλώς θεωρούν ανούσια, αναρωτιέμαι μήπως πραγματικά ήρθε η ώρα αυτά τα φαινομενικά αδιάφορα για την εκπαίδευση μέσα να αξιοποιηθούν μαθησιακά…Εδώ και καιρό στα εκπαιδευτικά συνέδρια γίνεται λόγος για τη μάθηση που στηρίζεται στα παιχνίδια, το λεγόμενο  Game Based Learning. Αλήθεια θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον και νομίζω θα κινητοποιούσε ακόμα και τους πιο αδιάφορους μαθητές ένα μάθημα με χρήση του Wii ή του XBOX. Το ζήτημα είναι εμείς οι εκπαιδευτικοί να αναζητήσουμε και να βρούμε το υλικό που θα μπορούσε να στηρίξει μία εκπαιδευτική δραστηριότητα. Το εργαλείο που με έχει ενυπωσιάσει τελευταία είναι το Kinect …χωρίς καθόλου χειριστήρια με μόνη την κίνηση των χεριών και του σώματος το παιδί μπαίνει σε έναν εικονικό κόσμο και καλλιεργεί κοινωνικές, μαθησιακές και κινητικές δεξιότητες αλληλεπιδρώντας με τους ήρωες του εκάστοτε παιχνιδιού. Ένα αρκετά ενδιαφέρον παιχνίδι για παράδειγμα είναι το Body & Brain Connection στο οποίο οι μαθητές μπορούν να εξασκήσουν τις δεξιότητές τους στα μαθηματικά. Μεταμορφώνουν τα χέρια τους σε δείκτες ρολογιού ή σε μαθηματικά σύμβολα και ανάλογα με το αποτέλεσμα μετράνε την ηλικία του μυαλού τους. Πολύ ενδιαφέρον για τάξη που διαθέτει διαδραστικό πίνακα καθώς σηκώνει το παιδί από την καρέκλα και το βάζει να αλληλεπιδράσει με τις μαθηματικές έννοιες….Ας παίξουμε λοιπόν……

Εσείς κυρία τι γνωρίζετε; 11/03/2012

Μία εκπαιδευτικός γύρω στα 50, ρώτησε έναν έφηβο εκεί γύρω στα 17 τους αρχικούς χρόνους του φέρω, αυτός δεν τους ήξερε και εκείνη του απάντησε ότι βαθμολογείται με μονάδα. Ήρεμος ο μαθητής τη ρώτησε αν μπορεί να της θέσει με τη σειρά του κι αυτός κάποια ερωτήματα κι εκείνη να του απαντήσει ως οφείλει. Μα φυσικά είπε η εκπαιδευτικός, χαίρομαι να απαντάω σε ερωτήσεις μαθητών και ειδικά παιδιών που αρχικά δείχνουν ότι δεν ενδιαφέρονται.

Λοιπόν κυρία, είπε ο μικρός, ξέρετε τι είναι το Google και το YouTube;

Εκείνη κούνησε αρνητικά το κεφάλι της.

Ο νεαρός είπε πως δεν υπάρχει μαθητής μέσα στην τάξη που δεν το γνωρίζει όμως η δασκάλα τους το αγνοεί.

Συνεχίζοντας τη ρώτησε αν ξέρει τι είναι το Blogger  ή το WordPress.

Σιωπηλή εκείνη τον κοιτούσε. Που θέλεις να καταλήξεις μικρέ; ρώτησε νευριασμένη η καθηγήτρια καθώς ένας μικρός και κακός μαθητής της πουλούσε πνεύμα…..

Μπορεί να μην γνωρίζω τους αρχικούς χρόνους του φέρω κυρία, μπορώ όμως να τους μάθω με το πάτημα ενός κουμπιού, τα απογεύματά μου μπορεί να μην διαβάζω αρχικούς χρόνους μιας άλλης εποχής όμως διατηρώ ηλεκτρονικό μπλοκ που γράφω τις απόψεις μου για την κοινωνία. Μπορεί να με βαθμολογείται με μονάδα δεν μπήκατε όμως ποτέ στον κόπο να ψάξετε ποιοι πραγματικά είναι οι μαθητές σας και πώς θα τους παρακινήσετε να διαβάσουν. Να διαβάσουν όχι για να πάρουν καλό βαθμό αλλά για να βγουν έτοιμοι στην κοινωνία του αύριο. Στην κοινωνία της τεχνολογίας και των υπολογιστών, μπορεί να μην μπορώ να θυμηθώ τον Παρακείμενο του φέρω ή του ορώ μπορώ όμως να συνομιλήσω με έναν συνομίληκό μου στην Αμερική, να ανεβάσω βιντεάκια στο διαδίκτυο, να ενημερωθώ για το τι συμβαίνει γύρω μου και πολλά άλλα που κάνουμε όλοι εδώ μέσα καθημερινά όμως εσείς δεν έχετε ιδεά πώς γίνονται…

Λυπάμαι που μείνατε κολλημένη στην εκπαίδευση μιας παλιότερης εποχής…..οι καιροί όμως αλλάζουν, οι κοινωνίες εξελίσσονται και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να τις ακολουθούν. Η βαθμολογία σας λοιπόν από τους μαθητές σας δεν αξίζει ούτε τη μονάδα.

Οι υπόλοιποι μαθητές άρχισαν να χειροκροτούν….η καθηγήτρια μάζεψε τα πράγματα της και βγήκε με το κεφάλι κατεβασμένο από την αίθουσα…..

Wii learn….the Endless Ocean 09/01/2012

Σήμερα με ρώτησε ένα ανθρωπάκι 7 ετών αν ξέρω τι είναι το Wii…Ξαφνιάστηκα….εσύ μικρό μου ξέρεις; αναρωτήθηκα……ήξερε σχεδόν τα πάντα…εντυπωσιάστηκα….

Σκέφτομαι για άλλη μια φορά ότι οι καιροί αλλάζουν….και πόσο γρήγορα αλήθεια….Οι μικροί μαθητές ζούνε στην εποχή της πληροφορίας και των computer games και μάλιστα πολλοί από αυτούς θεωρούνται εξπέρ στα σύγχρονα αυτά παιχνίδια….Πώς θα μας φαινόταν άραγε αν μπορούσαμε να ενσωματώσουμε στο μάθημά μας τα παιχνίδια του ;;; Οι ειδικοί λένε πώς από κάθε παιχνίδι κάτι κερδίζεις...τόσες μα τόσες ώρες ξοδεύουν τα παιδιά μπροστά σε video games…δεν είναι χρέος μας να βάλουμε αυτά τα παιχνίδια στη σχολική ζωή τους; Ώρες ώρες νιώθω σαν οι μικροί μαθητές να υποκρίνονται και να παίζουν δύο ρόλους, αυτόν της σχολικής ζωής με τα τετράδια, τις παραδοσιακές μεθόδους διδασκαλίας και όλα τα υπόλοιπα και από την άλλη μόλις αυτό τελειώνει στο σπίτι τους, στην ιδιωτική τους ζωή να ασχολούνται με ό, τι πιο σύγχρονο κυκλοφορεί στην αγορά….Πώς θα τους φαινόταν άραγε αν μια μέρα η δασκάλα τους….(ναι αυτή που θεωρούν μεγάλη και συντηρητική) άνοιγε την παιχνιδομηχανή (σαν κι αυτή που έχουν στο σπίτι τους) και τους έβαζε σε ένα μαγικό κόσμο τριών διαστάσεων…..

Υπάρχει ένα παιχνίδι στο Wii, ονομάζεται Endless ocean και ασχολείται με έναν δύτη που κατεβαίνει στο βυθό και προσπαθεί να μάθει διάφορα για τη ζωή στη θάλασσα, προσωπικά το βρίσκω εντυπωσιακό. Είμαι σίγουρη πώς ένα μάθημα ευέλικτης ζώνης ή μελέτης περιβάλλοντος θα αποκτούσε τρομερό ενδιαφέρον σε ένα τέτοιο περιβάλλον…ας μην ξεχνάμε εξάλλου ότι σκοπός μας είναι να κεντρίσουμε το ενδιαφέρον των μαθητών μας και να τους κρατήσουμε στην τάξη……Οι εικόνες είναι πολύ ρεαλιστικές και πραγματικά τα παιδιά θα έχουν τη δυνατότητα να καταλάβουν τη μαγεία του βυθού….

Engage me… 19/12/2011

Βάλε με στο παιχνίδι της μάθησης φαίνεται ότι λένε οι μικροί μαθητές …Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε το βίντεο που έφτιαξαν…..

Μαθαίνω παίζοντας…. 03/12/2011

…και έφαγαν αυτοί  καλύτερα….

Έτσι ξεκινάει το παιχνίδι των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για την ενημέρωση σχετικά με τον υποσιτισμό. Μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα, με εκπαιδευτικές δυνατότητες. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί πολύ καλά σε διαδραστικό πίνακα αφού τα παιδιά θα μάθουν μέσα από παιχνίδια τι συμβαίνει στα παιδιά του κόσμου.

Μαθαίνω παίζοντας λοιπόν….

http://www.msf.gr/playandlearn/

Το παραμύθι του παππού Πρωταγόρα 25/11/2011

Μια φορά κι έναν καιρό, στα πολύ – πολύ παλιά χρόνια, τίποτα ζωντανό δεν υπήρχε πάνω στη γη. Στις στεριές και στις θάλασσες, στις λίμνες, στα ποτάμια και στον αέρα, ούτε ένα τόσο δα ζωάκι ή ψαράκι ή πουλάκι δεν υπήρχε και στα απέραντα λιβάδια ούτε μια πεταλούδα δεν πετούσε και ούτε ένα ζουζουνάκι δεν ζουζούνιζε.
Δεν υπήρχε καμιά ζωή, καμιά.

Μόνο πάνω στο σπίτι τους, στον Όλυμπο, οι θεοί οι δώδεκα από ψηλά χαίρονταν τον όμορφο κόσμο.
Ήρθε όμως η ώρα να ζωντανέψει η γη και κάθε λογής ζωντανά πλάσματα, μικρά και μεγάλα, να γεμίσουν το γαλάζιο πλανήτη μας.
Ξεκίνησαν λοιπόν οι θεοί από τον Όλυμπο και μπήκαν βαθιά μέσα στη γη σε μια τεράστια σπηλιά και άρχισαν να φτιάχνουν τα ζωντανά πλάσματα.
Πήραν χώμα, νερό, φωτιά και διάφορα άλλα υλικά πολλά, και τα ζύμωσαν καλά-καλά.
Μετά έβαλαν το ζωντανό αυτό ζυμάρι σε όμοια καλούπια και έτσι έφτιαξαν όλα τα ζώα στο ίδιο σχήμα και στο ίδιο μέγεθος και με το ίδιο ακριβώς χρώμα.

Ίδια ακριβώς ήταν όλα και ίδιος με αυτά και ο άνθρωπος!!
Κουράστηκαν όμως οι θεοί, επειδή εκατομμύρια ζώα έφτιαξαν, και τότε ο αρχηγός τους, ο Δίας είπε: 

-Άντε, πάμε στο σπίτι μας, στον Όλυμπο, να φάμε αμβροσία, να πιούμε νέκταρ και να ξεκουραστούμε.
-Πατέρα, του λέει η Αθηνά που ήταν σοφή και γνωστική, δεν τελειώσαμε τη δουλειά μας εδώ. Πρέπει να στολίσουμε τα ζώα όλα και να τους δώσουμε χαρίσματα για να διαφέρουν το ένα από το άλλο. Δεν είναι σωστό να γεμίσει η γη με όμοια ζώα.
-Βαρέθηκα, της απάντησε ο Δίας. Αυτή τη δουλειά θα την κάνουν άλλοι. Πάμε να φύγουμε.
 

Έφυγαν λοιπόν από την τεράστια σπηλιά, που ήταν βαθιά μέσα στη γη, οι θεοί και άφησαν όλα τα ζώα, και τον άνθρωπο να είναι ακριβώς ίδια μεταξύ τους.
Έφαγαν, λοιπόν, οι θεοί, ήπιαν και ξεκουράστηκαν και ο αρχηγός τους, ο Δίας, φώναξε δυο αδέρφια δίδυμα, δυο Τιτάνες, τον Προμηθέα και τον Επιμηθέα για να μοιράσουν διαφορετικά δώρα και στολίδια στα ζώα, και χρώματα και φτερά και γούνες και δόντια και μέγεθος και δυνάμεις.
 

Ο Προμηθέας ήταν σοφός και πρώτα σκεφτόταν κάτι και μετά το έκανε, ο Επιμηθέας όμως ήταν λιγάκι χαζούλης, αφού έκανε πράγματα χωρίς να τα καλοσκεφτεί.

Ήταν όμως και ζηλιάρης και γκρινιάρης και, επειδή νόμιζε ότι αυτή η σοβαρή δουλειά ήταν ένα παιχνίδι, ζήταγε με κλάματα πολλά να τον αφήσει ο αδερφός του αυτός μόνος του να κάνει τη μοιρασιά των δώρων στα ζώα.
-Άφησέ με, του έλεγε, άφησέ με και μετά θα δεις πόσο όμορφα και σωστά θα μοιράσω τα δώρα και τα χαρίσματα.
Τι να κάνει και ο Προμηθέας; Του έκανε το χατίρι και άφησε μόνο του τον αδερφό του μέσα στην τεράστια σπηλιά.
Μα πριν φύγει σκέφτηκε: “Δε βαριέσαι; Ας τον αφήσω να μοιράσει τα δώρα και άμα κάνει κανένα λάθος θα το διορθώσω εγώ μετά”.
Πέταγε από τη χαρά του ο χαζούλης ο Επιμηθέας και άρχισε να ανοίγει τα μεγάλα μπαούλα με τα δώρα και τα χαρίσματα.
Στο πρώτο από τα πολλά μπαούλα που βρίσκονταν μπροστά του βρήκε μεγέθη και ταχύτητα και άρχισε να τα δίνει στα ζώα.

Έφτιαξε από πολύ-πολύ μικρά, όπως το μυρμηγκάκι, μέχρι πολύ-πολύ μεγάλα, όπως τον ελέφαντα, από πολύ γρήγορα, όπως το λαγό, μέχρι ζωάκια που περπατάνε πολύ αργά σαν τη χελώνα.

Άνοιξε το δεύτερο μεγάλο μπαούλο και θάμπωσαν τα μάτια του από τα πολλά χρώματα που είδε μέσα. Χρώματα σκούρα και ανοιχτά, πολλά, πάρα πολλά. Αμέσως άρχισε να τα χαρίζει στα ζώα που μαζεύτηκαν γύρω του και σπρώχνονταν για να πάρουν τα πιο όμορφα χρώματα.
Έτσι ο παπαγάλος καμάρωνε για το φωτεινό πράσινο χρώμα που πήρε, και το καναρινάκι για το γλυκό κίτρινο χρώμα του.

Και όλα τα ζώα είχαν πια διαφορετικά χρώματα και άρχισαν να ξεχωρίζουν το ένα από το άλλο.

Σε άλλα μπαούλα βρήκε γούνες και φτερά και τα έδωσε στα ζώα.

Η αλεπού ήταν πολύ περήφανη για τη γούνα της και την έβρισκε πολύ πιο όμορφη από τις γούνες της αρκούδας ή της γάτας, ή ακόμη και από τη χαίτη του λιονταριού.
 

Και όταν μοίρασε τα φτερά και τα λέπια; Γέμισε ο τόπος πεταλούδες και έγινε χαλασμός μέσα στη σπηλιά από τα πετάγματα των πουλιών που βιάζονταν να βγουν έξω και να δοκιμάσουν τα φτερά τους στον αέρα και τα ψάρια ήθελαν γρήγορα-γρήγορα να μπουν στα νερά για να κολυμπήσουν.
Έδωσε μετά νύχια, μεγάλα και μικρά, δόντια, δύναμη και όλα τα άλλα δώρα και τα χαρίσματα που κάνουν τα ζώα να είναι τόσο ξεχωριστά.
 

Έριξε μια ματιά γύρω του και είδε ότι όλα τα μπαούλα ήταν άδεια πια.
-Τέλειωσαν όλα τα δώρα, είπε, τέλειωσε και η δουλειά μου. Καλά τα κατάφερα.

Πολύ ευχαριστημένος από τη μοιρασιά που έκανε, κάθισε σε ένα βραχάκι να ξεκουραστεί και τότε είδε κάτι που έκανε το αίμα του να παγώσει. Δίπλα του, ακριβώς μπροστά στα μάτια του είδε το πιο σπουδαίο από όλα τα ζωντανά πλάσματα να μην έχει πάρει κανένα απολύτως δώρο, κανένα χάρισμα.

Το πλάσμα αυτό ήταν ο άνθρωπος!!
-Πω, πω!! Τι θα κάνω τώρα; Τι θα κάνω; άφησα τον άνθρωπο χωρίς κανένα χάρισμα, φώναξε απελπισμένος. Θα θυμώσει ο αδερφός μου πολύ αλλά περισσότερο θα θυμώσει μαζί μου ο Δίας και θα με ρίξει στα τάρταρα, επειδή ο άνθρωπος χωρίς κανένα δώρο δε θα μπορέσει να ζήσει, και άρχισε να κλαίει.
Εκείνη τη στιγμή μπήκε στην τεράστια σπηλιά ο Προμηθέας και άκουσε τις φωνές του.
-Καλά έκανα και δε σε εμπιστευόμουν του είπε. Είσαι ανόητος και επιπόλαιος. Πάλι εγώ πρέπει να διορθώσω το λάθος σου.
 

Σκέφτηκε για πολλή ώρα ο Προμηθέας και αποφάσισε να κλέψει από το σπίτι του Δία στον Όλυμπο δυο δώρα για να τα χαρίσει στον άνθρωπο.
Κρυφά-κρυφά μπήκε στο παλάτι του αρχηγού των θεών από ένα ανοιχτό παραθυράκι και έκλεψε τη φωτιά και την εξυπνάδα του μυαλού.
Ξαναπήγε στην τεράστια σπηλιά και έδωσε αυτά τα δώρα στον άνθρωπο για να μπορέσει να ζήσει.
Ανέβηκε λοιπόν και ο άνθρωπος πάνω στη γη και με τη φωτιά και την εξυπνάδα του κάπως τα κατάφερνε στην αρχή. Βρήκε με το μυαλό του πώς να φτιάχνει ρούχα ζεστά, επειδή δεν είχε γούνα όπως άλλα ζώα. Έμαθε από μόνος του να φτιάχνει εργαλεία και όπλα με τη βοήθεια της φωτιάς, αλλά είχε ένα πρόβλημα μεγάλο.

Μόλις συναντούσε ο ένας άνθρωπος άλλους και αποφάσιζαν να ζήσουν μαζί για να μπορούν να πολεμάνε τα μεγάλα θηρία, συνέχεια τσακωνόντουσαν, συνέχεια!!
-Πάει, θα χαθούν οι άνθρωποι, σκέφτηκε ο Δίας, που από τον Όλυμπο ψηλά έβλεπε τους τσακωμούς τους. Κάτι πρέπει να κάνω. Πρέπει να τους χαρίσω άλλα δυο δώρα για να μπορέσουν να ζήσουν μαζί, να φτιάξουν πόλεις και να προκόψουν.
 

Φώναξε τον Ερμή τότε, το θεό που έχει φτερά στα σαντάλια του και του είπε:
-Πάρε αυτά τα δυο δώρα, Ερμή και πήγαινέ τα στους ανθρώπους για να μπορέσουν να ζήσουν μαζί σε χωριά και σε πόλεις. Αλλιώς τα θηρία θα τους φάνε. Πρόσεξε όμως. Τα δώρα αυτά να τα δώσεις σε όλους τους ανθρώπους και όχι σε μερικούς μόνο.
-Και ποια δώρα είναι αυτά, αρχηγέ των θεών; ρώτησε ο Ερμής;
-Τα δώρα αυτά είναι ο Σεβασμός και η Δικαιοσύνη, Ερμή.

Και να πεις στους ανθρώπους ότι εάν αυτά τα δυο δώρα μου δεν τα κάνουν ΟΛΟΙ δικά τους και δεν τα τιμήσουν, τότε θα καταστραφούν.

 Αν όμως τα αγαπήσουν, τότε θα προκόψουν και θα είναι ευτυχισμένοι.
Και από τότε οι άνθρωποι, όταν ξεχνούν το Σεβασμό και τη Δικαιοσύνη δεν περνούν καλά και υποφέρουν και κλαίνε. Όταν όμως σέβονται τον εαυτό τους και τους άλλους και είναι δίκαιοι, τότε έχουν χαρά και είναι ευτυχισμένοι.

Κυρία δασκάλα….. 23/11/2011

Κυρία δασκάλα,

Θα ήθελα να σας πω ότι σας εκτιμώ πολύ για όλα αυτά που κάνετε για μένα….αλλά δεν με καλύπτετε……γνωρίζω πολλά περισσότερα από εσάς……νομίζω ότι έχετε μείνει λιγάκι πίσω και θα πρέπει να εκσυγχρονιστείτε…..πώς αλήθεια σκοπεύετε να μου διδάξετε την νέα τεχνολογία που θα χρησιμοποιώ για όλη τη ζωή μου;…ή μήπως νομίζετε ότι θα επιστρέψουμε στον καιρό που η γιαγιά σας έγραφε πάνω στον πηλό γι’αυτό είναι περιττή η ενασχόληση με την τεχνολογία; Αλήθεια τι σκοπεύετε να κάνετε για μου μάθετε τον αντίκρυπο που έχουν τα ΜΜΕ στη ζωή μου; θα μου δώσετε σημειώσεις;;;….ε και; ποτέ δε θα τις καταλάβω ακόμα κι αν τις αποστηθίσω τέλεια….πώς θα μου εξηγήσετε τι σημαίνει παγκόσμια οικονομία; πώς θα με προετοιμάσετε για την εποχή της πληροφορίας στην οποία ζω;….σας μπέρδεψα ε;;;…..δεν πειράζει….είναι καιρός να προβληματιστείτε και να αλλάξετε τακτική….Ε μα τι περιμένετε λοιπόν;;;;

η αγαπημένη σας μαθήτρια……

Το παραπάνω γράμμα είναι ο εφιάλτης μου….το φαντάζομαι όταν νομίζω ότι τα παιδιά βαριούνται και κουράζονται από την παράδοση του μαθήματος…..Ουφ…..ευτυχώς προς στιγμήν είναι μόνο στη φαντασία μου…..Το μυαλό μου ταξιδεύει…..τρέχει στον καιρό που ήμουν εγώ μαθήτρια….ορθογραφία, ανάγνωση, πρόχειρο, γραμματική,μαθηματικά, η μυρωδιά της κιμωλίας και το κουδούνι που μας γλυτώνει από την εξέταση…..γυρνάω στο παρόν και αναρωτιέμαι αν έχει αλλάξει κάτι από όλα αυτά…..μπα…..τα ίδια πάνω κάτω….Άραγε γιατί επέλεξα να γίνω εκπαιδευτικός… ;«Για να προσφέρω, να μορφώσω τα παιδιά, να δώσω ηθικές αξίες, να προετοιμάσω τα μικρά ανθρωπάκια ώστε να βγουν κατάλληλα εφοδιασμένα στην κοινωνία του αύριο…..». Ειδικά αυτό το τελευταίο…..τι όμορφο που ακούγεται….μα πόσο μακριά φαντάζει από αυτό που έχω μέσα μου….αναρωτιέμαι και πάλι…..τι είναι αλήθεια η μόρφωση και η εκπαίδευση;…γραμματικές, συντακτικά, μαθηματικά και αποστήθιση;;; Πόσο όμορφα θα ήταν αν μπορούσαμε σαν εκπαιδευτικοί να βρούμε τρόπους ώστε τα παιδιά να μαθαίνουν μέσα από τα παιχνίδια…..ειδικά στις μικρές τάξεις……να αποζητούν το σχολείο, να τους λείπει η σχολική τους ομάδα κι όχι να βαριαναστενάζουν κάθε φορά που ξημερώνει Δευτέρα…..Ας αναλογιστούμε λιγάκι πώς έχουν τα πράγματα…..οι σημερινοί μαθητές γεννιούνται σε μια κοινωνία με κινητά, υπολογιστές, DS, PSP, Wii, Xbox, ipod, ipad, blogs, forums, Facebook, Twitter και άλλα πολλά…..Πολλά ίσως από αυτά τα ξένα που αναφέρω οι εκπαιδευτικοί δεν τα ξέρουν, το σημαντικό όμως δεν είναι ότι δεν ξέρουν αλλά ότι δεν ενδιαφέρονται να τα μάθουν….Και για πολλοστή φορά σπάω το κεφάλι μου να καταλάβω…πώς είναι δυνατόν να μη με ενδιαφέρει κάτι για το οποίο οι μαθητές μου τρελαίνονται, γνωρίζουν επακριβώς περί τίνος πρόκειται και μάλιστα όταν οι περισσότεροι έχουν DS ή PSP, Wii, iPod ή λογαριασμό στο Facebook; Νομίζω πως ήρθε ο καιρός που θα πρέπει να κινητοποιήσουμε τους μαθητές μας με διαφορετικό τρόπο…..το Nintendo που κρατάνε στα χέρια τους θα μπορούσε να γίνει ένα εξαιρετικό εργαλείο στα χέρια του δασκάλου, το μάθημα θα μπορούσε να γίνει ιδιαίτερα διασκεδαστικό και οι γνώσεις που θα αποκόμιζαν τα παιδιά θα ήταν προϊόν ενεργής και συμμετοχικής μάθησης και όχι ξερής αποστήθισης…Πόσα μα πόσα παιχνίδια γνωρίζουμε τα οποία μένουν ανεκμετάλλευτα, από το World of Zoo και το Sim animals για μικρότερα παιδιά, το Civilization ή το Age of Mythology σαν παιχνίδια ιστορίας αλλά και το Amazing race για τη διδασκαλία γεωγραφίας. Ειδάλλως……. βλέπω το γράμμα που στοιχειώνει τις σκέψεις μου να βγαίνει αληθινό……..